گفتم كه الف، گفت دگر گفتم هيچ   در خانه اگر كس است يك حرف بس است

بارها گفته‌ام و بار دگر مي گويم:«كسي كه بداند هركه خدا را ياد كند، خدا همنشين اوست، احتياج به هيچ وعظي ندارد؛ مي‌داند چه بايد بكند و چه بايد نكند. مي‌داند كه آنچه را كه مي داند بايد انجام بدهد و در آنچه كه نمي‌داند، بايد احتياط كند…